ວັນເພີນ ພິນທອງລຽນ

ວັນເພີນ ເປັນໜຶ່ງໄວໜຸ່ມຍິງ ທີ່ອອກຈາກການລ້ຽງດູຂອງໂຄງການບ້ານຊ່ວຍເຫຼືອເດັກນ້ອຍ ເອັສໂອເອັສ ລາວ ແລະ ເປັນຜູ້ໜື່ງທີ່ປະສົບຜົນສໍາເລັດ ທັງໃນຊີວິດ ແລະ ການງານຂອງລາວ. ຫຼັງຈາກສູນເສຍພໍ່ແມ່ທີ່ຈາກໄປດ້ວຍພະຍາດປະຈໍາຕົວ, ວັນເພີນ ແລະ ອ້າຍໜຶ່ງຄົນຍ້າຍໄປຢູ່ນໍາລຸງຂອງລາວ, ແຕ່ຍ້ອນຄວາມຍາກຈົນ ບວກກັບສະມາຊິກຄອບຄົວຂອງລຸງເອງກໍມີລູກຫຼາຍຄົນ, ລຸງຂອງວັນເພີນຈື່ງຕັດສິນໃຈຊອກຫາຄວາມຊ່ວຍເຫຼືອຈາກອໍານາດການປົກຄອງຂັ້ນບ້ານ ແລະ ພະແນກສັງຄົມສົງເຄາະຂັ້ນເມືອງ ເພື່ອພິຈາລານາ ແລະ ຂໍການຊ່ວຍເຫຼືອໃຫ້ເດັກນ້ອຍສອງຄົນເຂົ້າໝູ່ບ້ານຊ່ວຍເຫຼືອເດັກນ້ອຍ ເອັສໂອເອັສ ຊຽງຂວາງ.  ລາວ ແລະ ອ້າຍໄດ້ເຂົ້າມຢູ່ບ້ານຊ່ວຍເຫຼືອເດັກນ້ອຍ ເອັສໂອເອັສ ຊຽງຂວາງ ໃນຂະນະທີ່ລາວມີອາຍຸ 6 ປີ ແລະ ອ້າຍມີອາຍຸ 8 ປີ.

 ຊ່ວງເວລາທີ່ຢູ່ກັບຄອບຄົວ ເອັສໂອເອັສ, ວັນເພີນເປັນຄົນເຂົ້າຄົນງ່າຍ, ດຸໝັ່ນ ແລະ ອົດທົນ. ລາວມັກຮຽນ ແລະ ຊ່ວຍເຫຼືອວຽກເຮືອນຮ່ວມກັບອ້າຍເອື້ອຍນ້ອງໃນຄອບຄົວ. ຍ້ອນຄວາມດຸໜັ່ນ ແລະ ເອົາໃຈໃສ່ໃນການຮຽນ, ວັນເພີນໄດ້ສໍາເລັດການສຶກສາໃນຊັ້ນປະຖົມ, ມັດທະຍົມຕອນຕົ້ນ ແລະ ມັດທະຍົມຕອນປາຍ ດ້ວຍຄະແນນສູງ.  ຫຼັງຈາກຈົບການສຶກສາຈາກມັດທະຍົມຕອນປາຍ ລາວສືບຕໍ່ການສຶກສາໂດຍສະໝັກເຂົ້າຮຽນໂຮງຮຽນແພດສາດ ທີ່ມະຫາວິທະຍາໄລສຸຂະພາບ ນະຄອນຫຼວງວຽງຈັນ, ການຮຽນແພດເຊີ່ງເປັນຂະແໜງ ຫລື ວິຊາໜື່ງຂອງ ວັນເພີນ ທີ່ໄຝ່ຝັນ ແລະ ຕ້ອງການຢາກເປັນໝໍ. ຫຼັງຈາກຜົນສະໝັກການສອບເສັງເຂົ້າໂຮຽຮຽນແພດຖືກອອກປະກາດ, ລາວໄດ້ຜ່ານ ແລະ ໄດ້ເຂົ້າຮຽນຕາມທີ່ໃຈຫວັງ. ໃນໄລຍະເປັນນັກສຶກສາ, ວັນເພີນເປັນນັກຮຽນດີ ແລະ ເອົາໃສ່ໃນການຮຽນ ຊ່ວງໄລຍະພັກແລ້ງລາວໄດ້ຊອກຮຽນວິຊາທາງດ້ານຕັດຫຍິບເພື່ອເປັນວິຊາເສີມ ແລະ ບວກກັບໃຈມັກທາງດ້ານນີ້. ປີ 2018, ລາວຈົບການສຶກສາປະລິນຍາຕີ ສາຂາ ວິຊາແພດທົ່ວໄປ ໃນເວລາ 6 ປີ ແລະ ກໍໄດ້ເຮັດວຽກກັບຄຣີນິກເອກະຊົນແຫ່ງໜື່ງໃນເວລາຕໍ່ມາ. ຫຼັງຈາກມີວຽກປະຈໍາ ລາວກໍໄດ້ແຕ່ງງານ ແລະ ສ້າງຄອບຄົວຂອງລາວ. ໃນປີ 2020 – 2022 ລາວໄດ້ຮັບທຶນການສຶກສາຈາກລັດຖະບານສືບຕໍ່ຮຽນປະລິນຍາໂທ 2 ປີ ພາຍໃນປະເທດ ຢູ່ມະຫາວິທະຍາໄລສຸຂະພາບ, ຄະນະແພດທົ່ວໄປ, ສາຂາ ວິຊາ ເວດຊະສາດ. ໃນຂະນະທີ່ກໍາລັງສືກສາ ບວກກັບສະພາບການແຜ່ລະບາດຂອງພະຍາດໂຄວິດ19 ໃນຕອນນັ້ນ, ວັນເພີນ ປຽບສະເໜືອນນັກຮົບກອງໜ້າທີ່ປະຕິບັດງານໃນການຕອບໂຕ້ກັບພະຍາດໂຄວິດ 19 ໄປພ້ອມໆກັບການຮຽນຂອງລາວ. ມີບັນຫາ ແລະ ສີ່ງທ້າທ້າຍຫຼາຍຢ່າງທີ່ລາວພົບພໍ້ ແຕ່ລາວກໍບໍ່ເຄີຍຍອມແພ້ກັບບັນຫາເຫຼົ່ານັ້ນ, ລາວສໍານຶກຮູ້ບຸນຄຸນທຸກການຊ່ວຍເຫຼືອທີ່ລາວໄດ້ຮັບຈາກລັດຖະບານ ແລະ ບ້ານຊ່ວຍເຫຼືອເດັກນ້ອຍ ເອັສໂອເອັສ ລາວ ທີ່ເຮັດໃຫ້ຊິວິດ ແລະ ຄວາມຝັນຂອງລາວເປັນຈິງ ເຊີ່ງລາວເວົ້າວ່າ: “ຖ້າບໍ່ມີ ບ້ານຊ່ວຍເຫຼືອເດັກ sos ທີ່ໃຫ້ການຊ່ວຍເຫຼືອ ແລະ ລ້ຽງດູຂ້ອຍໃນມື້ນັ້ນ, ຂ້ອຍບໍ່ຄິດເລີຍວ່າຂ້ອຍຈະມີຊີວິດລອດ ແລະ ໄດ້ຮັບການສຶກສາສູງຄືດັ່ງມື້ນີ້.” ປັດຈຸບັນ ລາວໄດ້ເຮັດອາຊີບທີ່ຕົນມັກຮັກຢູ່ສູນການແພດບົ່ງມະຕິພະຍາດສາກົນແຫ່ງໜື່ງທີ່ນະຄອນຫຼວງວຽງຈັນ.